E’Anna – Pagina 2 – Op pad met E'Anna

I LOVE last minute changes in our travel plans <3

E'Anna Reis in NoordWest Amerika augustus 16, 2018 0 reacties

Gisteren zat ik nog bij het reisbureau om een aantal overnachtingen te annuleren door diverse omstandigheden……. Dat was ff puzzelen opnieuw maarrrrrr NO Problem at all!!!
Al heel snel had ik een passende locatie gevonden die aansloot op onze wensen en plannen om een aantal dingen te zien en te doen. Maar die ook aansloot op het hebben van eigen kook en eet mogelijkheden ivm mijn allergieën en intoleranties. En ja dan is zelfs een BBQ buiten en een koelkastje binnen al ruim voldoende 😊

En wat denk je….. viel mijn oog vandaag ineens op het plaatsje Ouray in the Rocky Mountains. Opnieuw….. bleek al snel toen ik het opzocht. Opnieuw ja, want toen ik het zag wist ik ook weer dat ik hier al eerder naar gekeken had maar dat het te ver uit onze route lag zoals die toen dus was……..

Dus rijden we op 16 September van Dove Creek via de kortste weg naar Ouray. Daar bewonderen we natuur en watervallen en genieten via een enkele korte hike van een stukje Rocky Mountains- klein Zwitserland in Colorado USA. En de volgende dag kunnen we dan via de Million dollar weg ( de naam zegt genoeg) en Durango( oud western stadje) , langs Aztec Ruins en Shiprock New Mexico ( heilige rots Navajo’s) naar Canyon de Chelly ( Ook Navajo historie) voor het volgende stuk uit ons USA avontuur.

Het vraagt nog even wat aanpassingen in ons roadbook natuurlijk en wat route werk voor de tomtom. Maar ach….. het houd me nog ff van straat he #grijnzzz

Aftellen, nog 20 dagen voor vertrek

E'Anna Reis in NoordWest Amerika augustus 14, 2018 0 reacties

Je zou toch denken dat dan alles gezocht en gevonden is wat je maar kan bedenken he!!
Een roadboek van zo’n 100 pagina’s met niet alleen de reisinfo, hotels, afstanden, temperaturen etc etc…. Maar ook heel veel aan aanvullende informatie bij al onze keuze opties vol van mooie, avontuurlijke, bijzondere dingen. Digitaal gaat deze natuurlijk mee op de tablet. En al een aantal keren dacht ik dat het wel klaar was nu en ik nog even naar de opmaak kon gaan kijken voor de puntjes op de I. Ja, je zou het toch echt denken he…….

Nou….. mooi NIET dus #grijnzzz

Ik lees niet alleen dagelijks in mijn Moers taal mee op de faceboekgroep Amerika voor iedereen! USA4All maar ook in het Engels lees ik mee op de facebook The American Southwest group. En je begrijpt het al he….. daar doe ik met name de ideetjes en inspiratie op voor de OFF the beaten path dingen. Zo kwam daar gisteren avond een bijzondere route voorbij The Moki Dugway. En zeg nou zelf!!!…. daar spat het avontuur toch zeker af???!!!!. Ja, OK.. het wordt een van de keuze opties die mooi aansluit bij Natural bridges en Bears Ears (Het National park wat recent door de president enorm ingekrompen is… ☹) .Maar voor het zelfde geld kiezen we voor een dagje Needles in Canyonlands.
Ik heb wel een voorkeur voor deze combi nu moet ik je eerlijk zeggen hoor!! Dus ik ga nog ff op onderzoek wat er verder nog te vinden is op dit off the beaten path. Net voor deze avonturen weg ligt blijkbaar een bijzonder hoog punt met uitkijk Muley Point Overlook. En OOOOoooo kijk nou!!!! Een parkeerplaats op ons pad, the Vally of the Gods overlook. Dagje om de voeten te sparen dus 😊 Dat kan niet anders dan een prachtige autoroute zijn met in de ochtend een aantal korte hikes van een mile in Natural bridges en de rest van de dag genieten in een auto met airco #grijnzzz

The Moki Dugway is a gravel road, part of Highway 26, about 24 miles south of Natural Bridges National Monument. This view shows the tight switchbacks and steep grade of the dugway road that climbs the southern escarpment of Cedar Mesa. Moki Dugway was built in 1958 for trucks hauling uranium ore. The ancient inhabitants of this region had no such “highway” for travelling up and down the mesa. Carved hand- and foot-holds and worn step-like paths of ancient American Indians can be found leading up cliffs and steep escarpments to food storage areas, dwellings, springs, or up steep escarpments like the one shown here.

The Cedar Mesa Sandstone of Early Permian age forms cliffs and the cap rock rim of the mesa. The lower slopes consist of softer sandstones, siltstones and shales of the Halgaito Formation of Late Pennyslvanian age. The valley below is underlain by an older marine sedimentary formation, the Honaker Trail Formation of Late Pennsylvanian age. The Honaker Trail Formation is exposed in the valley of the San Juan River along the northern boundary of the Navajo Reservation (Stevenson, 2000).

Met de fiets langs Hunnebedden

E'Anna Erop uit in Nederland augustus 4, 2018augustus 14, 2018 0 reacties

Vandaag ging ik weer op pad met fiets en trein. Ik had een mooie route gemaakt langs Hunebedden van Assen tot Emmen. 18 Hunebedden met hun verhaal nam ik met me mee. De Hunebeden zijn niet nieuw voor me, ik bezocht er eerder al een aantal. Toch waren de Hunebedden van vandaag op 1 na wel allemaal nieuw voor me. Nog niet eerder bezocht dus behalve die bij het Hunebedden centrum in BORGER. Nou…. Daar was ik dus ook echt zooooooo weer weg. Ik liet de gezellige drukte van de oermarkt ter plaatse en de drommen kids die over het hunebed heen klommen graag over aan alle andere mensen en vertrok dus weer. Op weg naar de volgende op mijn lijstje. Op die ene na had ik steeds de hunebedden wel even voor mezelf. Of ik ontmoette er iemand en deelden we even het hunebed om elkaar vervolgens de ruimte te geven tot de persoonlijke beleving in alle privacy. En ja …. Natuurlijk maakte ik ook hier en daar een praatjes met de andere bezoekers. Ik had mijn wichels meegenomen en, ja…. Dat leverde hier en daar dus idd gespreksstof op, hahahha. Ik wist van vorige keren dat je met de wichels heel goed de energie banen in en rondom de hunebed kon meten. De richting en het open of gesloten karakter van de energie baan. Zo is iedere hunebed omgeven door een soort van gesloten band waarbinnen heel veel open energy te vinden is. Zo vind je ook steeds weer een duidelijke lijn ( leylijn??) in de lengte van het hunebed. Maar vandaag ontdekte ik iets nieuws!!! Als ik de wichels boven een deksteen hield die nog op zijn plaats lag gebeurde er iets bijzonders. De wichels begonnen dan te draaien als ik een soort van vortex, rond en rond en rond. En na enige rondjes kwamen ze soms tot stilstand in de lengte richting van het Hunebed, maar soms bleven ze ook draaien dus…… En hield ik de wichels op een plaats waar een deksteen gelegen moest hebben ooit dan gebeurde er dus niets. Er was ook een Hunebed waar niets te meten leek…. En een Hunebed wat opgeen enkel lijstje leek voor te komen, inimini langs mijn pad, maar bij het meten met de wichels dus heeeel erg sterk 😊 Dus ik dacht bij mezelf…. OK geen D-nummer maar een E-nummer😉
Ook kwam ik bij een Hunebed waar heeeel recent brand gesticht was. Alles rook nog naar vuur en het was echt zwartgeblakerd rondom. DE oorzaak in resten nog duidelijk aanwezig, houtskool midden in het Hunebed…. Pffff , triest!!!
Een tweelinghunnebed terrein bleek extra interessant…. Er stond een vreemd half rond bosje wat enorm aan me trok . En wat bleek…. In dat bosje was ook die vortex aan energy aanwezig. Alsof ik op een deksteen stond dus….. Heeeeeel apart. En behalve al die prachtige Hunebedden vond ik ook een zwerfsteen art langs mijn pad. De tekst van de kunstenaar sprak me enorm aan. Ja….. dat was wat ook bij mij wel aansloot en resoneerde.
Al met al weer een bijzondere dag, met bijzondere ontmoetingen , met bijzondere mensen en gesprekjes. Moe en heeeel voldaan was ik om half 10 weer thuis. Lange dag dus, intens, bijzonder, en met ook een speciaal plekje in mijn herinneringen.

fietsvakantie 2018

E'Anna Erop uit in Nederland juli 15, 2018juli 19, 2018 0 reacties

Met een zonnerooie snuut zit ik in de schaduw van mijn vakantie tuin. Een briesje verkoeld mijn verhitte gezicht. Met 75 kilometer op de teller heb ik een Hugo met heeeeeel veel ijs wel verdiend. Vanmorgen om 10 uur zat ik al op mijn fiets. Het was nog heerlijk rustig op straat maar aan de ochtendzon kon ik al voelen dat het een warme en mooie dag zou gaan worden. Of het aan het mooie weer lag of aan mijn eigen smile weet ik niet…… nog maar net op pad kwam me een wielrenner tegemoet, en nog voor we elkaar passeerden riep hij me al tegemoet; Goeie morgen dame, mooie dag vandaag he! En zoefffff weg was ie alweer ♡ En zo werden vandaag op vele momenten mooie groeten uitgewisseld. Van een vriendelijk knikje, een warme groet in mooie woorden tot een uitbundig opgestoken arm. Nog maar goed en wel een paar kilometer op weg werd ik ingehaald door een stoet tracktors. Ze toeterde vrolijk naar me en ik zwaaide natuurrrrrlijk terug he! Later die dag zag ik waar de enthousiaste jonge mannen naar op weg waren. Een heuse trekkers wedstrijd in een klein dorpje onder aan een dijk. Het hele dorp was uitgelopen en het was een waar feest! En zo zie je vanalles dus onderweg! Een zwanenkoppel met kids, een tafeltje langs de weg met een pakketje om augurken in te maken met recept en kruiden erbij, een heuse vispassage en tientallen groepjes wielrenners van de tour weet ik veel ……

Mijn hoofdfietsdoel van vandaag was het Vlindorado, een vlindertuin in Waarland. Zelden een vlindertuin gezien met zoveel gevarieerde soorten vlinders zeg! EN met papieren rietjes ipv plstic!!! Ik heb er genoten! En ondanks het feit dat vlinders zelden hun vleugels tonen in rust heb ik toch een paar mooie momentjes weten te vangen. Een vlinder in het bijzonder trok mijn aandacht. De vleugels waren getekend met rode hartjes. Ik nam de foto voor mijn vlinder maatje Peter, en al is hij niet helemaal scherp door de beweging, ik wilde het toch graag met jullie delen omdat ze zo bijzonder mooi is. (De eerste 2 van bijgevoegde fotootjes)

Vanavond een visje van de bbq met gegrilde courgette van t langs de weg stalletje. En morgen. …. een dagje relaxen en een beetje tekenen want mijn lieve wederhelft komt me op zijn vrije dag opzoeken in het Wieringerwerfse paradijsje ♡

fietsvakantie 2018

E'Anna Erop uit in Nederland juli 15, 2018juli 19, 2018 0 reacties

Het was nog geen 8 uur toen ik met reistas op mijn fiets zat richting treinstation. En al voor ik de straat uit was had het vakantie gevoel me te pakken! Mijn fiets vakantie was begonnen!! Ik reis graag met de trein, maar als ik mijn fiets bij me heb ben ik ook altijd verzekerd van mooie gesprekjes met medereizigers. Meteen na vertrek uit Venray was dat met een klein meisje en haar papa, over die gekke zwarte veiligheidsriemen waar de jonge dame maar geen genoeg van kon krijgen. HAHA De fiets riem paste ook haar! Een Relaxte overstap in Nijmegen. Liften in en uit… en hop…. zo de intercity in! Nijmegen – Anna Paulowna, 2,5 uur te gaan. En zoals ik al hoopte kwam al snel de catering langs en kon ik genieten van een bakkie leut. Hmmmmmm. In Arnhem kreeg mijn fiets gezelschap van een wielrenfiets. Ze gingen naar A’dam fietsen….. dus ik zei; zoek maar n lekker plekje in de trein meneer, ik pas wel op uw fiets! Met een warme glimlach nam hij mijn aanbod aan en verdween de coupe in tegenover de fietsstalplek.

In Utrecht kreeg ik echt bijzonder gezelschap, een jonge dame met volgepakte fiets, op weg naar Texel zo blijkt al snel. Ze is iets jonger dan ik, moeder van 2 volwassen Kids en haar nieuwe vrijheid aan het ontdekken. En niet alleen dat bleek herkenbaar……De 2 uur die we samen reisden bleek een waterval aan overeenkomsten, een begrijpen na een half woord, een echte oprechte klik. Toch hebben we niets uitgewisseld om contact te houden. Ik heb haar bij vertrek in Anna Paulowna wel bedankt voor de mooie ontmoeting.

Vanuit Anna Paulowna heb ik met mijn fiets de kustlijn gevolgd over en langs de dijk. Genieten!….onderweg…. Net als een groep wielrenners die me natuurlijk inhaalden! Even verderop stond op een man in de berm en begon klappen voor de groep renners. Ik volgde op korte afstand in hun kielzog. En ja hoor! Ook ik kreeg een aplaus van de eenzame toevallige toeschouwer. Een dikke duim als antwoord werd met een mooie lach ontvangen. Onderweg naar den Oever dus waar het Vistifal zou zijn. Een gezellige drukte met oa een kraam van een bakker met overheerlijk speltbrood lekkernijen. Ook een kaasje met pijnboompitjes en pesto belandde in mijn tas. Dat beloofd een paar heerlijke avondjes met een kaasplank ! Jammmie!!!

Even na 5 uur zat in in de tuin in Wieringerwerf te genieten van de na middagzon. Visje op de bbq, vogeltje aan het spetteren in het watervalletje en een muziekje erbij. Een prachtig begin van mijn fiets vakantie in de kop van Noord Holland.

Voor morgen heb ik een route naar Nieuwe Niedorp (braderie) en Waarland ( vlindertuin vlindorado). Voor nu een koud roseetje en mijn tekenblok

♡

Stappen zetten

E'Anna Erop uit in Nederland, Reis in NoordWest Amerika juni 27, 2018 0 reacties

Vandaag hebben we genoten van een heerlijk dagje Scheveningen. Het weer was goed en het gezelschap uiteraard ook #grijnzzz…… En nu zit ik moe maar zeeerrrrrr voldaan en trots op mezelf weer op mijn eigen plekje thuis aan tafel. Want in het kader van “stappen zetten” voor de korte hikes tijdens ons rondje Grand Canyon wilde ik ook vandaag weer kijken of ik het lopen op kon bouwen.
Dus besloten we de uitdaging aan te gaan en te voet van het Kurhaus naar de haven te gaan waar de Volvo Ocean Race dagen gehouden werden. En ja, natuurlijk loop je dan over het betonnen pad…….. maar toch….. ik moet ergens beginnen toch??? Ennnnnn bedenk ik me nu…. Ik heb niet alleen gelopen!! Want we hebben ook met regelmaat gewoon ergens staan kijken , aan de kade, in de haven, etc etc. Die voeten van mij hebben dus hun uiterste best gedaan vandaag!! We liepen in totaal 8 kilometer in 3 gedeeltes, heerlijk afgewisseld met terrasjes en drankjes. En het was niet alleen dat roseetje wat mijn wangen deed kleuren, haha, het zonnetje deed ook zijn uiterste best!!
Ik twijfel er niet langer meer aan. Ik kan de korte hikes tot zeker 3 mile met een gerust hart toe gaan voegen aan mijn roadbook. <3 En dat ga ik deze week in de avonden dus doen!!!

Genietend en vol van voorpret kijk ik dus vooruit. Naar bv de trail in ons eerste park na vertrek uit Las Vegas wat we gaan bezoeken; Vally of Fire en de Mouses Tank Mouse, een verbannen Paiute-indiaan gebruikte de Valley of Fire om zich te verschuilen voor zijn achtervolgers. In een spelonk vond hij drinkwater en beschutting. Je bereikt deze plek via de Mouse’s Tank Trail van nog geen kilometer lang. Op de wanden van de nauwe canyon zie je hier en daar petrogliefen.
Of in ons volgende park; Zion. De park shuttle brengt ons daar naar het einde van de scenic drive in het park. Temple of Sinawava. Van daar uit is een prachtige wandelroute the riversite walk van 3,5 kilometer. Het is een verhard pad langs de Virgin-rivier, door een steeds smaller wordende kloof. Aan het eind van het wandelpad kun je pootjebaden in de rivier. Dit wandelpad is verhard en ook toegankelijk voor kinderwagens of rolstoelen.
Aan het eind van de Riverside Walk liggen de Narrows. Dit is het smalste gedeelte van Zion Canyon: de kloof is hier zeshonderd meter diep en slechts zes tot negen meter breed. Je kunt een avontuurlijke wandeling maken door de rivier. Er is dan geen wandelpad meer: de rivier(bedding) vormt de weg. Je kunt zo ver wandelen als je zelf wilt/kunt, (de wandeling is maximaal zestien kilometer retour). De grillige kloofwanden vormen een prachtig schouwspel met het invallende zonlicht.
En wie weet,…. Misschien is na de riversite walk dan zelfs nog de Pa’rus trail een mogelijkheid die te doen is. De Pa’rus Trail is een prachtige wandel-en fietsroute die recht langs de Virgin River loopt. De route begint bij het Visitor Center en is 5,6 kilometer lang. Doordat het pad vrijwel helemaal vlak is, is deze route ook geschikt voor mensen met een wandelwagen of rolstoel. Er zijn langs de route verschillende plekken waar je even rustig aan de rivier kunt zitten. Het is een prachtige route met een mooi uitzicht op onder andere the Watchman, the Towers of the Virgin, the Streak Wall en the Bridge Mountain. Onderweg steek je daarnaast vier keer de rivier over. Vanaf de verschillende bruggen heb je een prachtig uitzicht op de Virgin River met de kenmerkende rode rotsen op de achtergrond.

Het Zon Maan Labyrint

E'Anna Erop uit in Nederland maart 11, 2018mei 27, 2018 0 reacties

Vanmorgen niet al te vroeg ging op pad naar wat beloofde weer een nieuw avontuur te worden. En zoals vaker luisterde ik zonder vragen te stellen naar mijn innerlijke stem. De wichels mochten mee, mijn zon en maan pendel en een bewerkte speksteen van zon , maan en Yin Yang die eerder al een rol voor me speelde in een zoektocht naar balans in de zonnetempel van Lux et Terra. Waarom dat wist ik vanmorgen dus nog niet, maar dat werd ter plaatse meeerrrrr dan duidelijk!! Ik had erg veel last van mijn voeten en ivm mijn achillespees trok ik schoeisel aan met hakken. Ver lopen hoefde ik niet want mijn reisdoel van vandaag lag 500 meter van het stationnetje bij Dodenwaard. Ik vroeg aan 2 jongelui die ook uitstapte naar de weg en begon aan de korte wandeling de brug over zo hadden ze me gezegd. Toch twijfelde ik al na een klein stukje met een weggetje naar rechts, mijn aandacht werd getrokken naar een groot huis wat daar ietsje hoger lag te stralen tussen allemaal mooie bomen. Van de weg af kon ik geen labyrint zien liggen, toch voelde ik dat ik niet door moest lopen zoals me gezegd was door de jeugd. En ja hoor!!!! Na een belletje bleek dat ik het precies goed gevoeld had en ik bij dat mooie heldere huis moest zijn.

Eenmaal op het terras aangekomen keek ik neer op een prachtig labyrint rond een 200 jaar oude prachtige boom, een rode beuk. Omdat ik een lang verhaal niet nog langer wil maken zal ik het kopje thee, de bijzondere kennismaking en rondleiding door een machtig mooi huis overslaan 😉 Waarna ik op onderzoek ging met wichel en pendel om te kijken wat ik zou ontdekken en ervaren. Het huis met iedere hoek in een windrichting voelde als een rustgevende maar duidelijk mannelijke energie voor mij. Al heel snel voelde ik bij een rondje om het huis van er een soort van golven in circels om het huis draaiden. Het centrum van de circel lag binnen. En vanuit dat centrum en middelpunt straalden een veelpuntige ster zijn energybanen naar buiten. Wat voelde dat enorm sterk , maar zacht en zoooo teer en fijn. Precies door de voordeur liep een van de lijnen die ik zojuist in stervorm benoemde. Ik heb het centrum niet opgezocht in huis maar draaide af de ruimte in waar de gastheer van dit huis zich bevond. Vol van vragen dus!!

Na een korte pauze ging ik richting labyrint. Niet om het Labyrint te gaan lopen zoals dat “hoort” maar om te gaan voelen en beleven wat het naast dat doel nog meer te bieden had. Niet gedacht en niet verwacht voelde ik daar soortgelijk figuur in Energy als in en om het huis. Met duidelijk het centrum in de enorme krachtige boom met daaromheen weer de golven in circels en de banen in een veelpuntige ster naar buiten. Helder was meteen dat de sterren hun overlap hadden van centrum naar centrum. Ze waren in verbinding en in balans met elkaar. Met binnen de zon energy, het mannelijke en buiten de maan energie, het vrouwelijke.

Ik zocht in het labyrint de steun even op van de enorm beuk. Met mijn rug en hoofd tegen haar stam moest ik terug denken aan de ervaring die ik enige tijd geleden op had gedaan en het Universum in mij had ervaren. Dit voelde precies zo…… maar dan anders….. hahahahha geen touw aan vast te knopen natuurlijk!! Daarom de afbeelding die ik destijds ook gebruikte toen ik iemand het uit wilde leggen. En die in de basis het begin was van het logo wat ik tekende voor mijn E’Anna Blog

Een klein stukje naast het labyrint in de tuin lag een soort van 8 met in 1 ronding een jonge boom en in de andere een beeld van 2 open handen. Ik voelde me er erg door aangetrokken en ging dus ook daar op onderzoek. Hier zat het centrum van de energy precies op de splitsing van ronding naar ronding waar de lijnen van de 8 elkaar kruisen zeg maar. Het voelde eigenlijk niet als 8 maar als het oneindigheidssymbool. Net als de golvende circels binnen en buiten die eindeloos in hun rimpeling door zouden gaan, zo voelde het ook hier oneindig. Ik vroeg me af wat de betekenis zou zijn en het enige wat mijn innerlijke stem me vertelde was “het kind”.

Halverwege de middag nam ik afscheid en nadat ik mijn zon en maan yin yang bij “het kind” had achtergelaten begon ik aan de terugreis. Mijn voornemen om de reis even te onderbreken voor een bezoek aan mijn jongste zoon heb ik even geparkeerd voor een andere dag. Ik zat TE vol met andere dingen.

Ik blijf het steeds weer bizar vinden hoe ik dingen soms voorzie of voorvoel, al weet ik ze ook vaak niet meteen te duiden hoor. Zo was dat vandaag dus zon en maan en de balans die in huis en tuin zo mooi te vinden en te voelen was. Yin Yang. Aangevuld met dat wat ik “het kind van” noemde in gedachte.

De zachte en rustgevende energy in huis en tuin heeft erg sterk gewerkt op mijn voeten. Ik kon als vanzelf, bijna lichtvoetig, mijn stappen zetten zonder ook maar een spoortje van pijn. Ik heb de gastheer dingen horen zeggen die ik MOEST horen. Ik ga er echt mee aan de slag, stappen zetten dus. En niet alleen de stappen op mijn werk in mijn rol als medewerker, maar ook thuis in mijn rol als vrouw van/partner. Het is me helder dat ook dit stuk onderdeel was van de reden dat ik naar huis en labyrint moest komen.

Dank je wel gastheer Didi Zegers voor het avontuur van vandaag, het was inderdaad een feestje!!!!!

Dag mooi mens Tot een volgend moment

Reisvoorbereidingen

E'Anna Reis in NoordWest Amerika maart 4, 2018mei 27, 2018 0 reacties

Je vraagt je misschien af waar al die maanden aan reisvoorbereidingen nu precies in gaan zitten. Wat doe ik nu eigenlijk precies???

Een klein voorbeeldje…… Het gedeelte van de USA wat wij gaan bezoeken staat oa bekend om de oude overblijfselen van de Anasazi, een oude indianenstam, die heel plots verdween en lege grotwoningen en resten achter liet. Een mysterie op zich en daar houd ik wel van 😉

Mesa Verde is een van de zeer bekende parken waar je deze woningen van deze oude Anasazi cultuur kunt bezoeken. Tijdens het lezen daarover kwam ik uit bij een stuk tekst over een nabij gelegen canyon en vallei waar ditzelfde te vinden was , maar dan ZONDER de drommen aan toeristen en geheel in handen van de Navajo’s die het land gingen bewonen na de Anasazi.

Deze canyon en vallei heet Canyon the Chelly. De naam Chelley is een spaanse afleiding van het Navajo woord Tséyiʼ, letterlijk vertaald “inside the rock” < tsé “rock” + -yiʼ “inside of, within”. En midden in de vallei staat een enorme piek die spider rock genoemd wordt en een heilige plaats is. Voor de Navajo Elders speelt deze een hoofdrol in de verhalen en legenden die aan de kinderen en kleinkinderen vertelt worden. Want in Spider rock woont spider woman. Legenden van de heilige mensen als Spider woman, ze was de eerste die haar web om het universum weefde en Din’eh (Navajo) leerde voor het creëren van schoonheid in hun eigen leven en de verspreiding van de “Weg van Schoonheid’ leer, die van het evenwicht in lichaam en geest.
Hier lees je het hele verhaal: http://www.canyondechelly.net/story_teller.html

Het kennen, weten en voelen van deze legenden zullen straks in de USA een extra dimensie toevoegen aan mijn beleving van de vakantie als ik daar straks sta , in de vallei of in een van de grotwoningen. Maar voor nu reis ik in mijn dromen alvast een beetje vooruit

Labyrinten USA

E'Anna Reis in NoordWest Amerika februari 27, 2018mei 27, 2018 0 reacties

De afgelopen dagen heb ik weer gepuzzeld in ons Amerika avontuur van dit jaar. Ik wilde graag uitzoeken waar er misschien een labyrinth op ons pad zou liggen wat ik uitgestippeld heb, Deze website was daar natuurlijk een prettig hulpmiddel bij. https://labyrinthlocator.com/

En ik vond er niet 1…… maar wel 20!!!! Allemaal op en meteen naast ons pad en vrij toegankelijk. De meeste liggen bij een kerk of een retreat- of meditatiecentrum en zijn gebaseerd op het Frans middeleeuwse Chartre labyrinth.
Op de foto het Labirinth wat uitkijkt op het Zion-park
Hieronder een tekst bij een van de andere 20 die we mogelijk dus gaan bezoeken.

“We are not human beings on a spiritual path,
but spiritual beings on a human path.”

To build a labyrinth is to create a sacred space.
To walk a labyrinth is to imbue it with power and meaning.
The more a labyrinth is used the more powerful it becomes.
We hope that you will enjoy and benefit from this unique experience

Hypogeum Labyrinth

E'Anna Op pad in Malta november 15, 2017mei 27, 2018 0 reacties

4 jaar geleden was ik op Malta en bezocht ik het hypogeum oude stijl voor de grote verbouwing om alles te kunnen behouden ook voor toekomstige generaties. Nu dus mijn bezoek opnieuw aan het vernieuwde hypogeum. In diverse beschrijvingen op internet spreekt men van een labyrinth. En omdat ik bezig ben met een 99 dagen reis door labyrinten besloot ik dit bezoek ook op die manier te gaan benaderen en beleven. Want al vind ik het persoonlijk geen labyrinth, het heeft wel een aantal gemeenschappelijke elementen ermee. Het hypogeum bestaat uit verschillende lagen (verdiepingen) en het beperkte deel wat beschikbaar is voor bezoek leid van laag 1 naar 2 naar 3 naar een centrum en weer terug langs diverse mooie en interessante ruimten. De vorige keer was het de ohm geluid ruimte met de spiraal muurschilderingen de plek die me diep innerlijk raakte en waar ik ballast achter liet en waar in de vrijgekomen ruimte in mij een diep intens gevoel me vulde en diep ontroerde. Ik kon me de zware benen en het licht duizelige gevoel erbij nog goed herinneren.

We waren zeer ruim op tijd aanwezig vandaag en dus was er alle tijd op het bankje plaats te nemen en me voor te bereiden op mijn ” labyrint” ervaring. De ondergrondse tempels als exacte kopieen van de bovengrondse megalitische tempels. Een wereld die dus spiegelbeeld kan geven of bv binnen-buiten omdraait. In een exacte kopie….. En men verteld dat deze ondergrondse kopieen met vuitbijltjes uit massieve rotsen gehouwen zijn…….. nou…. Deze waarheid resoneert iig NIET in mij. Terwijl ik daar zo zat voelde ik de grond en het bankje al onder me bewegen en golven. Op dat moment weet ik dat nog aan mijn zeebenen en gevoel wat bij mij meestal wat langer aanhoud dan gemiddeld….. Het voorprogramma was bekend en wederom mooi gemaakt en uitgevoerd. Trappelend van ongeduld ging ik als eerste onze gids na en betrad laag 1 van het hypogeum. Met wilbert in mijn kielzog genoot ik puur van het er ZIJN, samen met mijn lief. Braaf luisterden we naar gids en digitale recorder en liepen zo langzaam van punt naar punt en van laag 1 naar laag 2. Vol verwachting betrad ik de ohm ruimte, maar behalve dat ik steeds meer last kreeg van mijn zeebenen, deze keer geen heftige muzikale ervaringen, slechts een intens genieten van de diepe Ohm trilling die door me heen ging en vulde.

En dat terwijl ik om me heen in rode oker de spiralen kon bewonderen en op me in kon laten werken. Rood staat voor bloed en dus leven klonk ik mijn oor vanuit de digitale recorder, en ik dacht ; ja, voluit leven, intens, genieten, en de liefde!!

En verder liep het pad. We daalden af naar laag 3, onderweg naar het centrum. Ondertussen stond ik bij iedere stap echt te zwaaien op mijn benen. WoW…. blij dat mijn steun en toeverlaat steeds achter me stond!! Nog 3 treden af en we stonden met 10 personen in het heilgste der heiligen zoals de stem vertelde. Het was er krap zo met 10 mensen maar er was ruimte om nog meer te zwaaien op mijn benen, en al stootte ik zo jan en alleman aan, het kon me niet schelen. Ik wist ” ik blijf overeind, zoals altijd! !” behalve wilbert is ook de grote moeder godin er altijd voor mij. Ik ben opnieuw in het centrum, en vele lagen verder dan 4 jaar geleden. De groepsvolgorde veranderde. Ipv eerste in de groep waren we nu laatste en kon ik heerlijk mijn eigen focus bepalen ipv de mechanische stem te volgen . Zo hobbelde ik achter de groep aan in mijn eigen tempo op mijn zwaaiende benen. Terug vanuit het centrum, via 3 naar 2 naar 1 en naar de bankjes boven. Waar ik wiebelend met n diepe gelukzalige zucht plaats nam om even tot mezelf te komen terwijl mijn manlief onze spulletjes uit het kluisje verzamelde.

Onder een stralende Malta zon vonden we onze weg terug naar de cruiseboot, ons balkon en de private jacuzzi om na te genieten van weer een bijzondere ervaring.